Συγχρονισμός Υποτίτλων greekeagle12
Μετάφραση/Υποτιτλισμός T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N(Trademark)
Το όνομά μου είναι Μαξ.
Ο κόσμος μου είναι η φωτιά και το αίμα.
Είναι το πετρέλαιο, ηλίθιε.
- Πόλεμοι για το πετρέλαιο. - Σκοτώνουμε για βενζίνη.
Ο κόσμος στην ουσία ξεμένει από νερό.
Γίνονται πόλεμοι για το νερό.
Κάποτε ήμουν μπάτσος.
Ένας πολεμιστής των δρόμων που αναζητούσε κάποιον ενάρετο σκοπό.
Ένα τερματικό αναγνωριστικό σημείο. - Οι άνθρωποι έγιναν δόλιοι...
τρομοκρατώντας ο ένας τον άλλον.
Μαινόμενη θερμοπυρηνική καταιγίδα.
Το έδαφος είναι ακατάλληλο για καλλιέργεια.
- Τα κόκκαλά μας είναι μολυσμένα. - Γίναμε βραχύβιοι.
Όταν ο κόσμος κατέρρευσε...
όλοι καταστραφήκαμε, ο καθένας με τον τρόπο του.
Δεν ξέραμε ποιος ήταν πιο τρελός.
Eγώ... ή όλοι οι άλλοι.
Μ΄ακούς;
Πού είσαι;
Πού είσαι, Μαξ;
Έρχονται πάλι. Στριφογυρίζουν μες στα σκοτάδια του μυαλού μου.
Το υποσχέθηκες, Μαξ. Υποσχέθηκες να μας βοηθήσεις.
Λέω στον εαυτό μου ότι δε μπορούν να με βλάψουν.
Έχουν πεθάνει προ πολλού.
Είμαι αυτός που τρέχω να ξεφύγω από τον κόσμο των ζωντανών και των νεκρών...
κυνηγημένος από αρπακτικά.
Στοιχειωμένος από εκείνους που δε μπόρεσα να προστατεύσω.
Ζω, λοιπόν, σ΄αυτή την Άγονη Γη.
Ένας άνδρας, που του απέμεινε ένα και μόνο ένστικτο:
Η επιβίωση.
0 ΑΡΝΗΤΙΚΟ - ΥΨΗΛΑ ΟΚΤΑΝΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΔΟΤΗΣ
Μαξ, εσύ είσαι;
Πού ήσουν;
Βοήθησέ μας. Πού ήσουν να μας βοηθήσεις, Μαξ; Πού ήσουν, Μαξ;
Σταμάτα να τρέχεις, Μαξ! Σταμάτα να τρέχεις!
Μας άφησες να πεθάνουμε!
Υποσχέθηκες να μας βοηθήσεις!
Γιατί;!
Κοιτάξτε με!!!
••• ΜΑΝΤ ΜΑΞ: •••
••• Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ •••
- Είμαστε Παιδιά του Πολέμου! - Παιδιά του Πολέμου!
- Καμικάζι Παιδιά του Πολέμου! - Παιδιά του Πολέμου!
- Φουκουσίμα καμικάζι! - Παιδιά του Πολέμου!
Αγκιστρώθηκε!
- Σήμερα πάμε στη Βενζινούπολη! - Στη Βενζινούπολη!
Σήμερα πίνουμε Άκουα Κόλα.
Άκουα Κόλα!
Και σήμερα κουβαλάμε το Γάλα της Μητέρας!
Το Γάλα της Μητέρας!
Τζο! Τζο! Τζο! Αθάνατος Τζο!
Χαιρετίστε όλοι τον Αθάνατο Τζο!
Για άλλη μια φορά, στέλνουμε το Καμιόνι του Πολέμου...
να φέρει βενζίνη απ΄τη Βενζινούπολη και σφαίρες απ΄τη Φάμπρικα των Σφαιρών.
Για άλλη μια φορά, χαιρετώ τη Στρατηγό μου Φιουριόσα!
Και χαιρετώ τα βραχύβιά μου Παιδιά του Πολέμου...
που θα οδηγούν μαζί μου αιώνια στις λεωφόρους της Βαλχάλα.
V8! V8! V8! V8!
Εγώ είμαι ο λυτρωτής σας!
Εγώ θα σας κάνω να αναστηθείτε από την τέφρα αυτού του κόσμου!
Έρχεται. Ετοιμαστείτε.
- Ναι. Ναι. - Νερό... - Έρχεται...
Μη γίνεστε, φίλοι μου, εξαρτημένοι απ΄το νερό.
Θα σας κυριεύσει και θα απεχθάνεστε την απουσία του.
Κατεβείτε!
Κατεβάστε τους όλους!
Κατεβείτε!
Κάνε σήμα στη Βενζινούπολη. Η αυτοκινητοπομπή ξεκίνησε.
Ένα Παιδί του Πολέμου ξεμένει από αίμα. Κατεβάστε τον μακρόβιο.
Με προσοχή! Είναι παγκόσμιος δότης!
Αφεντικό, δε θα πάμε στη Βενζινούπολη;
Ούτε στη Φάμπρικα των Σφαιρών;
Θα πάμε ανατολικά.
Πάω να το πω στους υπόλοιπους.
Νέα εντολή. Τουμπανιαστείτε! Τουμπανιαστείτε!
Δεν πάμε για εφοδιασμό.
- Πηγαίνετε. - Έις, τι έγινε;
Θα πάμε ανατολικά.
- Γιατί; - Δεν ξέρω, αυτή είναι η εντολή.
- Καλό. - Έι, μπαμπά! Ξέρεις γι΄αυτό;
Η Στρατηγός σου δεν πηγαίνει στη Βενζινούπολη.
Βγήκε από το δρόμο.
Πάει σε εχθρική περιοχή.
Για ποιο λόγο να κάνει κάτι τέτοιο, μπαμπά;
- Άσε με να δω! Άσε με να δω! - Ρίκτους. - Θέλω να δω!
Ρίκτους, πήγαινε δες γιατί ταράχτηκε ο μπαμπάς!
Σπλέντιντ;
Άνγκαραντ;
ΤΑ ΜΩΡΑ ΜΑΣ ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΙ
ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;
- Πού είναι; - Δε σου ανήκουν!
- Κυρία Γκίντυ! - Δε μπορείς να κατέχεις έναν άνθρωπο!
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ
Αργά ή γρήγορα, κάποιος θα εναντιωνόταν!
Πού τις πάει;!
Δεν τις πήρε! Εκείνες την παρακάλεσαν να φύγουν!
- Πού τις πάει; - Πολύ μακριά από σένα!
Τι γίνεται;
Σλιτ! Τι συμβαίνει;
- Σλιτ! - Δολιότητα! Προδοσία!
Ένας Στρατηγός έπραξε ατιμία.
Ένας Στρατηγός; Ποιος;
Η Φιουριόσα! Πήρε πολλά πράγματα απ΄τον Αθάνατο Τζο!
- Τι πράγματα; - Ανθρωποτρόφους! Τις πολύτιμες ανθρωποτρόφους του!
Τις θέλει πίσω! Και να μην τους πειράξουν ούτε τρίχα.
Με τις πράξεις μου τον τιμώ. V8.
V8! V8! V8!
- Δικό μου είναι το τιμόνι! - Εγώ θα οδηγήσω!
- Εσύ είσαι ο λογχοφόρος μου. - Μόλις πήρα προαγωγή!
Όχι. Όχι σήμερα. Σήμερα είναι η μέρα μου!
Κοίτα τον εαυτό σου. Αν δε μπορείς να σταθείς όρθιος, δε μπορείς να πολεμήσεις!
- Έχει δίκιο, αγόρι μου. - Δε μένω εδώ να πεθάνω από οκνηρία!
Είσαι ήδη ένα πτώμα.
- Χρειάζομαι λίγο ακόμα γέμισμα. - Δεν έχουμε χρόνο!
Θα πάρουμε τον Αιμόσακό μου.
Θα πάρουμε τον Αιμόσακό μου και θα τον δέσουμε στη θέση του λογχοφόρου.
Έχει φίμωτρο. Είναι θεριό ανήμερο!
Ακριβώς. Θα γεμίσω με αίμα υψηλών οκτανίων.
Αν είναι να πεθάνω...
θα πεθάνω ένδοξα στο Δρόμο της Οργής.
Ναι; Αλήθεια;
Οργανικέ, ξεκρέμασε τον Αιμόσακό του.
Εντάξει.
Τι άλλο θα μου πάρουν πια; Πρώτα το αίμα μου και τώρα τ΄αμάξι μου!
Αθάνατε!
Αθάνατε Τζο!
Με κοίταξε!
- Με κοίταξε! - Τον Αιμόσακό σου κοίταξε!
Γύρισε το κεφάλι του και με κοίταξε κατάματα!
Κοιτούσε τον ορίζοντα.
Όχι. Με περιμένουν.
Με περιμένουν στη Βαλχάλα!
Γαμώτο!
Αθάνατος!
- Έι! Κοιτάξτε! - Κοιτάξτε!
Αφεντικό!
Βλέπουμε οχήματα απ΄το Φρούριο. Εκτοξεύουν χρωμοβολίδες.
Θέλουν ενισχύσεις απ΄τη Βενζινούπολη και τη Φάμπρικα των Σφαιρών.
Τι είναι; Ενισχύσεις ή αντιπερισπασμός;
Παράκαμψη.
Τι γυρεύει το Καμιόνι του Πολέμου στη δική μας περιοχή;
Ανόητοι... αλλά καλοδεχούμενοι.
Δείτε δεξιά!
Εχθροί!
- Εχθροί δεξιά, τον νου σας! - Εχθροί δεξιά! Τον νου σας!
Να γυρίσουμε και να τους τρέξουμε προς τις ενισχύσεις μας;
Όχι. Δε χρειάζεται.
Το σανιδώνουμε!
Τουμπανιαστείτε! Πάμε!
Ετοιμάστε τον σκοπευτή!
Μόρσοφ!
Πόλεμος!
Έτοιμος!
Δική μας είναι, Σλιτ! Την έχουμε!
Πρώτα θα εξοντώσουμε τα οχήματα πίσω της!
Έτοιμος!
Ρίχνω!
Πρόσεχε το κεφάλι μου!
Σήκω πάνω! Μπορείς!
Μόρσοφ!
- Μόρσοφ! - Όχι!
- Κοιτάξτε με! - Κοιτάξτε τον!
- Κοιτάξτε! - Κοιτάξτε!
- Μέτριε Μόρσοφ! - Μέτριε!
Πήγαινέ με κοντά!
Έρχονται!
- Δε μπορούμε ν΄αναπνεύσουμε εδώ κάτω! - Μείνετε μέσα!
Τώρα!
Πίσω!
Τα υδραυλικά! Τα υδραυλικά!
Πάμε τώρα να πιάσουμε τη γκόμενα.
Νομίζει ότι θα μας ξεφύγει, μπαμπά!
Μας περνάει για ηλίθιους.
Νομίζει ότι θα τη χάσουμε εκεί μέσα!
Πάτα το! Σανίδωσέ το!
Γιατί δε σταματάς;
Φύγε απ΄τη μέση! Φύγε απ΄τη μέση!
Τι έχεις κάνει;
Τι έχεις κάνει;!
Θέλουμε αντίβαρο. Πήγαινε τον Αιμόσακο στο πίσω μέρος!
Κάψτε τους! Κάψτε τους!
Έι! Πες αντίο στο λαιμό σου!
Μπαίνουμε, Σλιτ!
Έλα! Το φτάνουμε!
Κράτα το σταθερό! Κράτα το σταθερό!
Τι μέρα κι αυτή! Τι υπέροχη μέρα!
Εγώ είμαι αυτός...
που έπιασε τον ήλιο...
οδηγώντας για τη Βαλχάλα!
Κοίτα με, Αιμόσακε!
Κοίτα με!
Ζω, πεθαίνω, ξαναζώ!
Δε γυρνάμε πίσω.
Νερό.
Εσύ.
Άνγκαραντ, είναι απλά ο άνεμος ή κάποια ξέφρενη έμμονη ιδέα;
Τον έπιασα!
Δόξασέ με, Αιμόσακε! Την πιάσαμε ζωντανή.
Θα την κάνει κομμάτια. Κομμάτια!
Τον κόφτη. Την αλυσίδα.
Κοίτα τις.
Τόσο λαμπερές. Τόσο επιχρωμιομένες.
Θα μας είναι πολύ ευγνώμων.
Θα του ζητήσουμε ό,τι θέλουμε.
Εγώ θέλω να οδηγήσω το Καμιόνι του Πολέμου.
- Εσύ τι θα του ζητήσεις; - Αυτό είναι το μπουφάν μου!
Καλά, ντε.
- Ζήτα του κάτι άλλο, όχι μπουφάν. - Πάω στο Πράσινο Μέρος.
Τι είναι το...
Πάω στο Πράσινο Μέρος των Πολλών Μητέρων.
- Πώς το νιώθεις; - Πονάει!
Όλα πονάνε εδώ πέρα.
Θέλετε να γλυτώσετε;
Κάντε ό,τι σας λέω.
Πάρτε ό,τι μπορείτε και τρέξτε.
Βρωμερή!
Διακόπτες τερματισμού λειτουργίας.
Εγώ ρυθμίζω τη σειρά τους.
Το Καμιόνι δεν πάει πουθενά χωρίς εμένα.
Μπες μέσα.
Όχι χωρίς αυτές.
Τότε, περιμένουμε.
Βασίζεσαι στην ευγνωμοσύνη ενός πολύ κακού ανθρώπου.
Ήδη τραυμάτισες μία απ΄τις Γυναίκες του. Πόσο ευγνώμων πιστεύεις ότι θα είναι;
Κάθεσαι σε μια πολεμική μηχανή νιτρομεθανίου, 2.000 ίππων.
Θα έλεγα ότι έχεις ένα προβάδισμα περίπου 5 λεπτών.
Θες να βγάλεις αυτό απ΄το πρόσωπό σου;
Πάμε να φύγουμε.
Βρήκες να πυροβολήσεις εκείνη που συμπαθεί περισσότερο.
Δικό μου είναι!
Δε χρειάζεται να το κάνεις επειδή σ΄το λέει.
Μπορεί να κάνει αλλιώς;
Δεν πρόκειται να μας βλάψει. Μας χρειάζεται.
Γιατί; - Για να διαπραγματευτεί μαζί τους.
Θα μας βλάψει, να΄σαι σίγουρη.
- Λες να έρθει μαζί μας στο Πράσινο Μέρος; - Ποτέ.
Ένας τρελάρας είναι που τρώει σαύρες!
- Μην πας από ΄κεί. - Πίσω σου.
Τα παιδιά της Βενζινούπολης.
Μην κάνεις ζημιά στο εμπόρευμα.
Τι βλέπεις;
Μεγάλα φορτηγά...
στυλοκίνητα...
φλογοφόρους...
και τον Ανθρωποφάγο αυτοπροσώπως.
Έρχονται να μετρήσουν το τίμημα.
Κάτι σέρνουμε πίσω! Νομίζω πως είναι ο φορέας καυσίμου.
Όχι. Όχι!
Θα πάω εγώ.
Βρώμα! Τον πρόδωσες!
- Όχι περιττοί σκοτωμοί! - Αυτό το Πολεμοπαίδι με θέλει νεκρή!
- Το συμφωνήσαμε! - Είναι ορκισμένος καμικάζι!
Ένα παιδί είναι που πλησιάζει το τέλος της ζωής του!
Όχι! Ζω, πεθαίνω, ξαναζώ!
- Κράτα τον! - Δέστε τον!
Πετάξτε τον έξω!
Έχεις κι άλλους φίλους.
Ο αρχηγός της Φάμπρικας των Σφαιρών. Έρχονται από τη Φάμπρικα.
Τελείωσε. Δε μπορείς ν΄αντισταθείς!
Για κοίτα μας!
- Εκείνος είναι που έπιασε τον ήλιο. - Δες πώς σε ξεγέλασε, Παιδί του Πολέμου!
Ένας ψεύτης κωλόγερος είναι.
Απ΄το δικό του χέρι θ΄ανυψωθούμε όλοι!
Γι΄αυτό έχουμε το σήμα του πυροσφραγισμένο στις πλάτες μας!
"Απόθεμα εκτροφής!" "Ανάλωμα μάχης!"
Όχι, με περιμένουν!
Είσαι ανάλωμα μάχης ενός γέρου!
Που σκοτώνει τους πάντες και τα πάντα!
- Δε φταίμε εμείς! - Τότε, ποιος σκότωσε τον κόσμο;
Έκανα συμφωνία μαζί τους για ασφαλές πέρασμα.
Δεν ξέρω αν ισχύει ακόμη.
Ξαναμπείτε στο χώρο αποθήκευσης κι αφήστε ανοιχτό το καπάκι.
Θα σε χρειαστώ τώρα.
Ίσως χρειαστεί να οδηγήσεις το Καμιόνι.
Εσύ.
Μείνε.
Μείνε εκεί.
Ό, τι κι αν κάνεις, δεν πρέπει να σε δουν.
Υποτίθεται ότι είμαι μόνη μου. Αυτό συμφωνήσαμε.
Κατέβα.
Πώς σε λένε;
Πώς να σε λέω;
Έχει σημασία;
Καλώς.
Όταν φωνάξω "ανόητε", οδήγα όσο πιο γρήγορα μπορείς.
Η σειρά είναι η εξής:
Ένα, ένα-δύο, ένα...
κόκκινο, μαύρο, "Go".
Το συγκράτησες;
Τα έφερα!
3.000 γαλόνια βενζίνης όπως μου ζήτησες.
Θα απαγκιστρώσω την άτρακτο.
Ρίξε τα βράχια.
Είπες ότι ίσως σε κυνηγήσουν λίγα οχήματα.
Μετρήσαμε τρεις στρατιές!
Ήμουν άτυχη, βλέπεις...
Άντε να ξεκινάμε!
Ανόητε!
Τα καύσιμά μας!
Ανοίξτε δρόμο για τον Ρίπσοου!
Μόλις περάσω, καθαρίστε τον δρόμο να περάσουν όλοι.
Αθάνατε!
Αθάνατε Τζο!
Έχω ένα Παιδί του Πολέμου που λέει ότι ήταν στο Καμιόνι!
Εσύ! Ανέβα στο αμάξι!
Εγώ έχω το παπούτσι του! Έχω το παπούτσι του Αιμόσακου!
Πάρε με! Έχω το παπούτσι του!
Όλα αυτά για έναν οικογενειακό τσακωμό.
Υγιή μωρά.
Ξαναγέμισέ το.
Δε μπορώ.
Το όπλο!
- Δώσ΄μου το όπλο! - Δεν τέλειωσα το γέμισμα!
- Τώρα! - Κάναμε μια συμφωνία!
Ρίκτους!
Οι γυναίκες! Μη ρίξεις φλόγες!
Σπλέντιντ!
Αυτό είναι το παιδί μου! Η ιδιοκτησία μου!
Αθάνατ...
Αθάνατε, αν ανέβω στο Καμιόνι, υπάρχει άνοιγμα να μπω μέσα.
- Πώς σε λένε εσένα; - Ναξ.
Θα την τρυπήσω στη σπονδυλική στήλη. Θα παραμείνει ζωντανή να την περιλάβεις.
Όχι.
Φύτεψέ της μια σφαίρα στο κεφάλι...
σταμάτα το Καμιόνι, φέρε μου πίσω την ιδιοκτησία μου...
κι εγώ ο ίδιος θα σε συνοδεύσω μέχρι τις πύλες της Βαλχάλα.
Με περιμένουν;
Θα οδηγάς αιώνια, λαμπερός κι επιχρωμιομένος.
Ρίκτους! Βοήθα τον ν΄ανέβει!
Έτοιμος;
Πάμε!
Μέτριε!
Σαύρα!
Προσέξτε!
Άνγκαραντ!
Πρόσεξε!
- Όχι! - Άνγκαραντ!
Σταμάτα! Γύρνα πίσω το Καμιόνι!
Γύρνα πίσω να την πάρεις!
Όχι.
- Πες του να γυρίσει πίσω! - Το είδες;
- Πήγε κάτω απ΄τις ρόδες. - Το είδες;!
Πήγε κάτω απ΄τις ρόδες.
- Συνεχίζουμε. - Όχι!
- Συνεχίζουμε! - Δεν ξέρει τι λέει!
Θα πάμε στο Πράσινο Μέρος, ό,τι και να γίνει.
Ποιο ηλίθιο Πράσινο Μέρος; Δεν ξέρουμε καν πού είναι.
- Είσαι καλά; - Συνεχίστε! Φύγετε!
Τσίντο!
- Τσίντο, μη φέρεσαι ανόητα. - Σταμάτα!
- Θα μας συγχωρέσει. Το ξέρω. - Δεν υπάρχει γυρισμός!
- Φοράμε τους θησαυρούς του! - Τσίντο! - Είχαμε προστασία!
- Μας είχε στα πούπουλα. Ποιο το κακό; - Δεν είμαστε αντικείμενα!
Όχι!
- Τσίντο, δεν είμαστε αντικείμενα. - Δεν είμαστε αντικείμενα!
Δε θέλω να το ξανακούσω αυτό!
- Δική της κουβέντα είναι! - Και τώρα είναι νεκρή!
Τράβα τα μαλλιά σου, κόψ΄τις φλέβες σου, πίσω, όμως, δε γυρνάς.
- Δε θα γυρίσεις πίσω σ΄αυτόν. - Άνγκαραντ!
Έλα. Πάμε.
Λοιπόν...
πού είναι αυτό...
το Πράσινο Μέρος;
Είναι ολονύκτια διαδρομή προς τα ανατολικά.
Πρέπει να κάνουμε καταγραφή πυρομαχικών. Ταιριάξτε κάθε όπλο με τις σφαίρες του.
- Κατεβαίνω να κάνω καμιά επισκευή. - Κάποιος πρέπει να κοιτάει τα νώτα μας.
- Θα πάω εγώ. - Όχι!
Θέλω να μείνετε όλες μαζί.
Τα καταφέρνω.
Τι κάνεις εσύ εδώ;
Τα είδε. Τα είδε όλα.
Ο δικός μου Αιμόσακος οδηγούσε το Καμιόνι που τη σκότωσε.
Σταμάτα να χτυπάς το κεφάλι σου.
Σταμάτα.
3 φορές, οι πύλες άνοιξαν για μένα.
- Ποιες πύλες; - Με περίμεναν στη Βαλχάλα.
Φώναζαν τ΄όνομά μου.
Θα΄πρεπε να πορεύομαι με τον Αθάνατο. Να κραιπαλιάζω με τους μεγάλους ήρωες.
Εγώ θα΄λεγα ότι ξεκάθαρο πεπρωμένο σου είναι να μην τα κάνεις.
Πίστευα ότι κρατιόμουν στη ζωή για να κάνω κάτι σπουδαίο.
Θα μπορούσα... να οδηγώ ένα όχημα καταδίωξης.
Για λίγο, μέχρι κι ο Λάρυ κι ο Μπάρυ έπαψαν να τρώνε την τραχεία μου.
Ποιοι είναι ο Λάρυ κι ο Μπάρυ;
Οι κολλητοί μου.
Ο Λάρυ κι ο Μπάρυ.
Αν δε με πάρουν αυτοί, τότε θα με πάρουν οι Πυρετοί της Νύχτας.
Έχουμε μόνο τέσσερις για το μεγάλο αγόρι εδώ, οπότε είναι σχεδόν άχρηστο.
Όμως... μπορούμε να ρίξουμε με αυτό το μικρούλι 29 φορές.
Η Άνγκαραντ το έλεγε Αντι-σπόρο.
Φύτεψε ένα και δες το να πεθαίνει.
Κάψαμε 30 χιλιάδες γαλόνια βενζίνης...
19 κάνιστρα νιτρομεθανίου, χάσαμε 12 μηχανές εφόδου...
και 7 οχήματα καταδίωξης.
Οι ελλείψεις μου οργιάζουν. Και τώρα, κύριε...
μας έκανες να κολλήσουμε στο βάλτο!
Έι, Τζο!
Αφεντικό!
Η κοπελιά σου πνέει τα λοίσθια.
Το παιδί;
- Θα έρθεις, αδελφέ; - Περίμενε!
- Πολύ ησυχία ακούω... - Βγάλ΄το έξω.
Βγάλ΄το έξω!
Άντε! Έχω όρεξη για βασανιστήρια!
Υπομονή!
Μείνε εδώ στο μαράζι σου, μπαμπάκα.
- Θα σου τις φέρω εγώ. - Πρόσεχε! Προστάτευσε την περιουσία!
Μόνο μία οργισμένη βολή...
για την Φιουριόσα. Φύγαμε!
Κρίμα κι άδικο.
Άλλος ένας μήνας... και θα γεννιόταν ένας υγιέστατος άνθρωπος!
- Αγόρι ήταν; - Αρσενικό πρώτης τάξεως.
Έι, Ρίκτους!
Έχασες ένα μικρό αδελφάκι.
Τέλειο από κάθε άποψη.
Είχα μικρό αδελφό! Είχα μικρό αδελφάκι!
Και ήταν τέλειο!
Τέλειο από κάθε άποψη!
Έλα...
Δε θα θέλατε να χτυπήσετε τις Γυναίκες, κύριε.
Κοίτα με.
- Θέλει να βοηθήσει! - Ποιος;
Το Παιδί του Πολέμου.
- Από πού ξεφύτρωσε; - Νόμιζα ότι τον πετάξαμε απ΄το Καμιόνι!
Υπάρχει ύψωμα, αμέσως μετά απ΄αυτό το πράγμα.
- Εννοεί το δέντρο. - Ναι. Δέντρο!
- Άσ΄τον σ΄εμένα. - Πρόσεξε κανείς εκείνο το λαμπερό φως;
Τους πυροβολισμούς που πλησιάζουν;
- Βγες έξω! - Μπορώ να τα καταφέρω. Την ξέρω τη μηχανή.
Αλήθεια λέει. Είναι Μηχανοκέφαλος.
Μας έμειναν δύο!
Πρόσεχέ τον.
Μην ανασάνεις.
Παιδί του Πολέμου!
Παίρνω το βίντσι να το δέσω στο δέντρο!
Πάρ΄το.
Πάμε να φέρουμε τις πλάκες της μηχανής.
Εσύ οδήγα το Καμιόνι!
- Κράτα τον πυρσό! - Τον κρατάω!
- Πιο κοντά! - Είναι μπροστά στα μάτια σου!
Πάμε! Φύγαμε!
Αιμόσακε!
Είμαι το ζύγι της δικαιοσύνης!
Ο μαέστρος της χορωδίας του θανάτου!
Ψέλνε για το ποίμνιο!
Ψέλνε, αδελφέ! Ψέλνε! Ψέλνε!!!
Δεν ξέρουν ότι πυροβολούν καταπάνω μας;
Ξαναγεμίστε τα όπλα!
Ποτέ δεν πίστευα ότι θα΄κανα κάτι λαμπερό σαν αυτό!
Πώς είναι οι κινητήρες;
Αρκετά καυτοί και στεγνοί.
Πρέπει να πας το Καμιόνι μισό χιλιόμετρο πιο κάτω.
Κι αν δεν έχεις γυρίσει όταν κρυώσουν οι κινητήρες;
Συνεχίστε, τότε.
Τι λες να κάνει;
Πρώτα θα αντεπιτεθεί.
Πάμε!
Είσαι πληγωμένος;
Αιμορραγείς.
Δεν είναι δικό του αίμα...
Τι είναι αυτό;
Είναι το Γάλα της Μητέρας.
Μην ανησυχείς. Κοιμήσου.
Ξεκουράσου λίγο.
Πού ξέρεις ότι υπάρχει στ΄αλήθεια αυτό το μέρος;
Εκεί γεννήθηκα.
- Γιατί έφυγες τότε; - Δεν έφυγα.
Με πήραν όταν ήμουν παιδί.
Με έκλεψαν.
- Το έχεις ξανακάνει; - Πολλές φορές.
Τώρα, όμως, που οδηγώ ένα Καμιόνι Πολέμου...
έχω περισσότερες πιθανότητες να τα καταφέρω.
Αυτές;
Ψάχνουν την ελπίδα.
Εσύ;
Τη λύτρωση.
Τι είναι αυτό;
Έχω μια ανάμνηση από κάτι τέτοιο.
Βοήθεια!
Αυτό είναι δόλωμα.
Μείνετε στο Καμιόνι.
Βιάσου, σε παρακαλώ! Θα επιστρέψουν!
Είμαι μία Βουβαλίνι!
Των Πολλών Μητέρων!
Η αρχική μου Μητέρα ήταν η Κέιτυ Κονκάνον.
Είμαι η κόρη της Μαίρη Τζομπάσσα.
Το σόι μου ήταν το Σουάντλ Ντογκ.
Εγώ είμαι.
Τα μάτια της είναι οικεία.
Ίσως είναι παιδί της Τζομπάσσα.
Είναι η Φιουριόσα μας.
Πόσος καιρός πέρασε;
7.000 μέρες. Συν εκείνες που δε μπορώ να θυμηθώ.
Φιουριόσα...
τι απέγινε η μητέρα σου;
Πέθανε.
Την τρίτη μέρα.
- Από πού έρχεσαι; - Από δυτικά.
Από το Φρούριο. Πέρα από τα βουνά.
Οι άνδρες... ποιοι είναι;
Είναι αξιόπιστοι. Μας βοήθησαν να έρθουμε εδώ.
Πού τα βρήκες αυτά τα πλάσματα;
- Τι μαλακά. - Αυτή έχει όλα της τα δόντια!
Ανυπομονώ να το δουν.
"Να δουν";
- Τι να δουν; - Το σπίτι.
Το Πράσινο Μέρος.
Αφού ήρθατε από τα δυτικά...
το περάσατε.
Τα κοράκια... Το ανατριχιαστικό μέρος με τα πολλά κοράκια.
- Το έδαφος. - Έπρεπε να φύγουμε.
- Δεν είχαμε νερό. - Το νερό ήταν βρώμικο.
Ήταν μολυσμένο. Ήταν ξινό.
Και μετά ήρθαν τα κοράκια. Δε μπορούσαμε να καλλιεργήσουμε τίποτα.
- Πού είναι οι άλλες; - Ποιες;
- Οι Πολλές Μητέρες. - Εμείς απομείναμε μόνο.
Κοιτάξτε.
Αυτό λέγεται δορυφόρος.
Η κυρία Γκίντυ μας είχε μιλήσει γι΄αυτούς.
Μετέδιδαν εκπομπές σε όλη τη Γη.
Τηλεοπτικά προγράμματα. Όλοι στον Παλιό Κόσμο είχαν μια εκπομπή.
Πιστεύεις ότι υπάρχει κανείς ακόμα εκεί έξω;
- Που στέλνει εκπομπές; - Ποιος ξέρει;
Αυτές είναι οι Πεδιάδες της Σιωπής.
Μην κουνηθείς από ΄κεί, μικρέ Τζο. Έχει χαθεί λίγο η καινοτομία εδώ πέρα.
Περιμένεις παιδί;
Τον μικρό πολέμαρχο. Θα είναι κακάσχημος.
Μπορεί να είναι κορίτσι.
- Σκοτώνεις κόσμο με αυτό, ε; - Όλους όσους έχω συναντήσει εδώ.
Βολή στο κεφάλι. Μπαμ! Ακριβώς στον μυελό.
Νόμιζα ότι ήσασταν υπεράνω όλων αυτών.
Έλα ΄δώ.
Ρίξε μια ματιά.
Σπόροι...
Αυτοί είναι από τον τόπο μου. Κειμήλια. Είναι αληθινοί.
- Φυτεύω έναν σε κάθε ευκαιρία. - Πού;
Μέχρι τώρα δεν έχει φυτρώσει τίποτα. Το έδαφος είναι άγονο.
- Τόσα διαφορετικά είδη. - Δέντρα, λουλούδια, φρούτα.
Τότε, είχαν όλοι αφθονία.
Τότε, δε χρειαζόταν να σκοτώσεις κανέναν.
Μπορώ να σου μιλήσω;
Μίλησα με τις άλλες.
Δε θα ξανάχουμε καλύτερη ευκαιρία να περάσουμε την αλυκή.
Αν αφήσουμε εδώ το Καμιόνι, και φορ- τώσουμε όσα μπορούμε στις μηχανές...
ίσως καταφέρουμε να οδηγούμε για 160 μέρες.
Μία απ΄αυτές τις μηχανές είναι δική σου.
Φορτωμένη με τα αναγκαία.
Είσαι ευπρόσδεκτος να έρθεις μαζί μας.
Όχι, θα πάρω τον δικό μου δρόμο.
Η ελπίδα είναι κάτι λάθος, ξέρεις.
Αν δε μπορείς να επανορθώσεις για κάτι...
τρελαίνεσαι.
Πού είσαι, Μαξ;
Πού είσαι;
- Μανούλα! - Υποσχέθηκες να μας βοηθήσεις.
Έλα, μπαμπά. Πάμε.
Λοιπόν.
Αυτός είναι ο δρόμος για το σπίτι.
Να γυρίσουμε πίσω;
- Πίσω; - Ναι.
Νόμιζα ότι δεν ήσουν πια τρελός.
- Τι λένε; - Θέλει να γυρίσουν από ΄κεί που ήρθαν.
Στο Φρούριο.
- Και τι θα βρούμε στο Φρούριο; - Βλάστηση.
Και νερό!
Υπάρχει τρομερά μεγάλη ποσότητα καθαρού νερού. Και πολλές καλλιέργειες.
Έχει ό,τι χρειαστείτε. Αρκεί να μη φοβάστε τα ύψη.
- Και από πού πηγάζει το νερό; - Το αντλεί βαθιά κάτω απ΄τη γη.
Το ονομάζει "Άκουα Κόλα" και το κρατάει όλο για πάρτη του.
Κι επειδή κατέχει το νερό, μας κατέχει όλους.
Ήδη δε μου αρέσει...
Θα μας πάρει δύο εβδομάδες να πάμε γύρω απ΄τα βουνά.
Όχι.
Εγώ προτείνω να πάμε από εκεί ακριβώς που ήρθαμε.
Μέσα απ΄το φαράγγι.
Είναι ανοιχτό, το ξέρουμε, σωστά; Πέρασαν όλες οι στρατιές του από ΄κεί.
Θα πάρουμε το Καμιόνι, λοιπόν, και θα περάσουμε με ορμή από μέσα τους.
Αποσυνδέουμε το βυτίο στο πέρασμα...
κλείνουμε το δρόμο πίσω μας... και μπαμ!
Και πώς ακριβώς θα καταλάβουμε το Φρούριο;
Υποθέτωντας ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί μέχρι τότε.
Αν μπορέσουμε να κλείσουμε το πέρασμα, θα είναι εύκολο.
Έχουν μείνει μόνο τα Παιδαρέλια του Πολέμου.
Και τα Παιδιά του Πολέμου είναι πολύ άρρωστα για να πολεμήσουν.
Και θα είμαστε με τον Ναξ.
Είναι Παιδί του Πολέμου. Θα μας έχει φέρει πίσω...
έχοντας επιστρέψει τα κλοπιμαία, όπως θα έπρεπε να κάνει.
Ναι.
Ακούγεται ελπιδοφόρο.
Μ΄αρέσει αυτό το σχέδιο. Μπορούμε να κάνουμε νέα αρχή!
Όπως τον παλιό καιρό!
Κοίτα.
Θα είναι μια δύσκολη μέρα...
Σου εγγυώμαι, όμως, ότι οδηγώντας 160 μέρες προς τα ΄κεί...
θα βρίσκεις μόνο αλάτι.
Τουλάχιστον, από ΄δώ, ξέρεις, ίσως μπορέσουμε...
μαζί...
να βρούμε κάποια λύτρωση.
Καμιόνι! Το Καμιόνι του Πολέμου!
- Αυτοί είναι. - Γιατί γυρίζουν πίσω;
Θέλουν να παραδωθούν;
Κατευθύνονται στο φαράγγι.
Επιστρέφουν στο Φρούριο!
Ξέρουν ότι είναι ανυπεράσπιστο!
Αρχίδια!
- Τι κάνεις; - Προσεύχομαι.
- Σε ποιον; - Σε όποιον ακούει.
Ξεκινάμε, κορίτσια!
Αυτό είναι δικό μου!
Θα προσπαθήσουν να βγουν μπροστά μας για να μας σκάσουν τα λάστιχα!
- Μην κάψεις τους κινητήρες μου. - Θα τους δώσω ώθηση.
Λίγη.
Βρωμιάρη! Τον πρόδωσες!
Φύγε.
Πρέπει να κόψω ταχύτητα. Ο κινητήρας 1 κάηκε!
- Κι ο 2 ετοιμάζεται να καεί. - Εντάξει.
Τα καταφέρνεις με τους κινητήρες;
Ωραία. Τον πρώτο κινητήρα, τώρα!
Εσύ κι εγώ. Πέμπτη ρόδα.
Θα αποσυνδέσουμε το βυτίο.
Άνδρας και σφαίρα.
- Δε βλέπω. - Μάαντι! Μάαντι! - Δε βλέπω.
Έχουν καμάκια!
Μας επιβραδύνουν!
Άσε τρία μπουλόνια. Τρία.
Έι!
Είσαι καλά;
Νομίζω ότι τραυματίστηκε.
Όχι!
Έι. Μην πεθάνεις.
Μην πεθάνεις.
Ζεις;
Βαλχάλα!
Ο κινητήρας 1 δουλεύει! Προσωρινά.
Τραυματίστηκε! Είναι άσχημα πληγωμένη!
Τ΄ακούς αυτό;
Θα δούμε δύο ιπτάμενους V8!
Θέλω να οδηγήσεις.
Θα τον βγάλω απ΄τη μέση.
Ρίκτους!
Πάρε με!
- Τσίντο! Τι κάνεις; - Καλό κορίτσι.
- Έλα ΄δώ! - Όχι!
Μεγάλο αγόρι!
Έλα! Έλα!
Με θυμάσαι εμένα;!
Είναι νεκρός!
Πέθανε!
Μόλις περάσετε το πέρασμα, κολλάω το γκάζι και σας ακολουθώ.
Έλα!
Βιάσου! Φτάνουμε στο πέρασμα.
Κοίτα με.
Ρίκτους!
Γιατί βγάζει αυτόν τον ήχο;
Διοχετεύεται αέρας στη θωρακική της κοιλότητα.
Οι πνεύμονές της καταρρέουν με κάθε ανάσα που παίρνει.
Το ξέρω.
Συγγνώμη.
Το ξέρω.
Κράτα.
Βάλ΄το εκεί. Πίεζε σταθερά.
Σπίτι.
Όχι... Όχι, όχι, όχι...
Υπέστη αφαίμαξη. Έχασε πολύ αίμα!
Κράτα.
Βελόνα.
Έλα!
Πάρε αυτό!
Κρατήστε την ξύπνια.
Φιουριόσα.
Εντάξει, για να δούμε...
Κράτα το ψηλά.
Εντάξει.
Συγγνώμη.
Έτσι μπράβο.
Mαξ.
Τ΄όνομά μου είναι Μαξ.
Έτσι με λένε.
Φρένο!
Φανερώσου!
Κάτι κουβαλάει.
Είναι ο Αθάνατος Τζο.
Ο Αθάνατος Τζο είναι νεκρός!
Η Φιουριόσα! Η Φιουριόσα!
Φιουριόσα!
Γύρισε.
Αφήστε τους ν΄ανέβουν! Αφήστε τους ν΄ανέβουν!
Κατεβάστε την πλατφόρμα! Γρήγορα!
"ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΜΕ...
...ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΠΛΑΝΙΟΜΑΣΤΕ Σ΄ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΓΟΝΗ
ΓΗ ΠΡΟΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ;"
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ